Van C.L.

De werkdruk bij de onderneming wordt steeds verder opgevoerd. Minder medewerkers in de binnendienst waardoor werk naar de buiten-dienst verschuift en de kwaliteit onder druk komt te staan. Voor veel medewerkers in zowel de binnendienst als de buitendienst staat het water aan de lippen. Als buitendienst medewerker probeer ik de afgesproken kwaliteit te waarborgen. Steeds vaker komt het voor dat leveranciers en collega’s hun afspraken niet nakomen. In enkele gevallen duurt het wachten op toegezegde documenten meer dan twee jaar. Door het niet nakomen van gemaakte afspraken wordt de werkdruk alsmaar hoger. Als dan ook nog de ? (officiële instantie) met verplichte examens komt dreig ik te verzuipen. Ik maak een overzicht van mijn prioriteiten. Ik benoem er 20 die allemaal prioriteit 1 zijn. Ik stuur het overzicht naar de leidinggevend directeur en vraag een uurtje van zijn tijd om de problematiek te bespreken. Er volgt geen reactie. Na ruim een maand stuur ik een herinnering. Na 2 weken belt de directeur mij en geeft aan geen tijd voor mij te hebben. Aan de werkdruk kan hij sowieso niets doen. Hij is volledig ongeïnteresseerd. Ik moet maar contact opnemen met P&O, misschien hebben die wel tijd voor mij. 


Enkele dagen later doet zich een incident voor. Op het hoofdkantoor in ??  heb ik een afspraak met een van onze specialisten en met twee leveranciers om een aanbieding te bespreken voor een nieuwe klant. De waarde van de aanbieding zal ruim € 1mln per jaar bedragen. Door toedoen van de directiesecretaresse loopt de afspraak volledig in het honderd. Ik heb het gevoel in mijn eigen onderneming niet welkom te zijn. De kwaliteit van het bedrijf waarvoor ik iedere dag in de weer ben is tot een droevig dieptepunt gedaald. Ik besluit tot een Time-out (d.m.v. een ziekmelding) van tenminste 14 dagen. Deze time-out zal echter een klein half jaar gaan duren. 

In een gesprek met René Eysink Smeets merkt hij een onbalans op. Ik kan niet goed omgaan met de manier waarop ik het gemis aan kwaliteit ervaar. Ik probeer in mijn eentje de kwaliteit van een bedrijf met 1200 medewerkers hoog te houden en ben hierdoor vastgelopen. Hij nodigt mij uit voor een workshop bij Repairing Balance onder leiding van Berry Rijkers in Delft. Tijdens de workshop wordt vooral een spiegel voorgehouden. Wetende dat ik het bedrijf waar ik werk niet zo maar kan veranderen, hoe ga ik daar dan mee om. Ook komt naar voren dat ik een “ongelikte beer” tegen het lijf ben gelopen die de directe aanleiding is geweest voor de time-out.  Gelukkig is er geen sprake van een burn-out. Precies op tijd ben ik uitgestapt. Eigenlijk moet ik de “ongelikte beer” hier dankbaar voor zijn.

De workshop bij Repairing Balance heeft mij op het goede spoor gezet en ervoor gezorgd dat ik de oplossing vooral bij mezelf ben gaan zoeken. Ik weet wat ik kan en wat ik waard ben. Ik moet de balans in alles wat ik doe herstellen, uitgaan van eigen kracht. Vanuit dit gegeven moet ik werken aan het beheersen van werkdruk.  

In overleg met de werkgever heb ik een aantal maal met een psycholoog gesproken. In aanvulling op de informatie van Repairing Balance gaf zij mij onder andere het advies in bij het beoordelen van een vraag of opdracht telkens de vraag te stellen: 

Moet Ik Dit Nu Doen

Door de klemtoon telkens op een ander woord uit deze zin te laten vallen, kom ik erachter of ik de vraag moet beantwoorden, de opdracht moet aannemen, welke prioriteit ik eraan moet geven, etc.. Dit kan rust brengen in de hectiek van alledag. Leidinggevenden kunnen overigens met deze situatie niet echt omgaan.

Een gesprek over de toekomst tot aan mijn pensioen is er nooit gekomen. De werkgever is domweg niet geïnteresseerd, heeft geen tijd en geen zin. Ik heb gebruik gemaakt van een reorganisatie om het bedrijf te verlaten.  

 
 
 
E-mailen
Bellen
Info
LinkedIn